Rozporządzenie GPSR – obowiązki firm i zasady

Rozporządzenie GPSR określa, w jaki sposób przedsiębiorcy mają zapewniać bezpieczeństwo produktów konsumenckich oferowanych w Unii Europejskiej. Jest stosowane od 13 grudnia 2024 roku i obejmuje zarówno sprzedaż stacjonarną, jak i e-commerce. Przepisy są istotne dla producentów, importerów, dystrybutorów oraz marketplace’ów, ponieważ nakładają na te podmioty konkretne obowiązki operacyjne, dokumentacyjne i informacyjne. W artykule wyjaśniamy zakres regulacji, zasady oceny ryzyka i oznakowania produktów, odpowiedzialność podmiotów w łańcuchu dostaw, wymagania dotyczące ofert internetowych, sposób postępowania z niebezpiecznymi produktami oraz aktualne sankcje obowiązujące w Polsce.

Najważniejsze informacje

1. GPSR stosuje się od 13 grudnia 2024 r. Produkty objęte dyrektywą 2001/95/WE, zgodne z nią i wprowadzone do obrotu przed tą datą mogą być nadal udostępniane na rynku.
2. Producent ma obowiązek zapewnić, aby wprowadzany do obrotu produkt spełniał mające do niego zastosowanie wymagania bezpieczeństwa, a zakres obowiązków dotyczących analizy ryzyka i dokumentacji technicznej zależy od rodzaju produktu oraz właściwych przepisów.
3. Oferta internetowa musi zawierać dane producenta, informacje umożliwiające identyfikację produktu oraz wymagane ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa.
4. W Polsce część naruszeń może skutkować administracyjną karą pieniężną do 1 000 000 zł.

Czym jest rozporządzenie GPSR?

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/988 z 10 maja 2023 roku w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów określa się skrótem GPSR, pochodzącym od angielskiej nazwy General Product Safety Regulation. Akt opublikowano 23 maja 2023 roku. Wszedł on w życie 12 czerwca 2023 roku, a jego przepisy są stosowane od 13 grudnia 2024 roku.

Rozporządzenie GPSR zastąpiło dyrektywę 2001/95/WE o ogólnym bezpieczeństwie produktów z 2001 roku oraz dyrektywę 87/357/EWG dotyczącą produktów, które ze względu na wygląd mogą zostać pomylone z żywnością. W odróżnieniu od dyrektywy rozporządzenie jest stosowane bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich.

Główne cele GPSR to

• zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów,
• bardziej jednolitych warunków prowadzenia sprzedaży w UE.

Regulacja odpowiada również na rozwój e-commerce, wzrost bezpośredniego importu spoza Unii oraz pojawienie się produktów wykorzystujących oprogramowanie, łączność sieciową lub uczące się algorytmy.

Rozporządzenie GPSR ustanawia ogólne wymaganie bezpieczeństwa: podmioty gospodarcze mogą wprowadzać do obrotu lub udostępniać na rynku wyłącznie produkty bezpieczne. Szczególne przepisy dotyczące określonych kategorii wyrobów nadal mają pierwszeństwo. GPSR uzupełnia je natomiast w zakresie aspektów i rodzajów ryzyka, których regulacje sektorowe nie obejmują.

Jakich produktów dotyczy rozporządzenie GPSR?

GPSR dotyczy produktów wprowadzanych do obrotu lub udostępnianych na rynku UE, jeżeli są przeznaczone dla konsumentów albo w dających się przewidzieć warunkach mogą być przez nich używane. Rozporządzenie obejmuje produkty nowe, używane, naprawione, odnowione, które trafiają lub ponownie trafiają do łańcucha dostaw w ramach działalności handlowej.

Wprowadzenie do obrotu oznacza pierwsze udostępnienie produktu na rynku Unii, natomiast udostępnienie na rynku oznacza każde dostarczenie produktu do celów dystrybucji, konsumpcji lub używania na rynku Unii w ramach działalności handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie. Kanał sprzedaży nie ma znaczenia. Rozporządzenie GPSR obowiązuje zarówno w sklepie stacjonarnym i własnym sklepie internetowym, jak i w serwisie ogłoszeniowym czy na marketplace’ie.

Jakie produkty są wyłączone z GPSR?

Rozporządzenie GPSR nie ma zastosowania do wszystkich kategorii produktów. Z jego zakresu wyłączone są:

• produkty lecznicze stosowane u ludzi,
• weterynaryjne produkty lecznicze,
• żywność,
• pasze,
• żywe rośliny i zwierzęta,
• organizmy zmodyfikowane genetycznie,
• mikroorganizmy zmodyfikowane genetycznie stosowane w systemach zamkniętych,
• produkty roślin i zwierząt bezpośrednio związane z ich przyszłym rozmnażaniem,
• produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne,
• środki ochrony roślin,
• antyki.

GPSR nie stosuje się również do określonego sprzętu używanego przez konsumentów do jazdy lub podróży, jeżeli jest on obsługiwany bezpośrednio przez usługodawcę w ramach usługi transportowej, a nie przez samych konsumentów.

Wyłączenie obejmuje ponadto wskazane w przepisach statki powietrzne, których projektowanie, produkcja, obsługa techniczna i eksploatacja stwarzają niewielkie zagrożenie dla bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego.

Samo rozporządzenie nie dotyczy usług. GPSR może jednak obejmować produkty dostarczane konsumentom lub udostępniane im w związku ze świadczeniem usługi. Przykładem jest wyposażenie, z którym konsument ma bezpośredni kontakt podczas jej realizacji.

Jak ocenia się bezpieczeństwo produktu?

Producent, przed wprowadzeniem produktu do obrotu, przeprowadza wewnętrzną analizę ryzyka i sporządza dokumentację techniczną, jeżeli obowiązki te wynikają z GPSR. W przypadku produktów podlegających szczególnym wymaganiom unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego wymagania dotyczące dokumentacji ustala się na podstawie właściwych przepisów sektorowych, natomiast przepisy GPSR dotyczące oceny bezpieczeństwa stosuje się w zakresie aspektów i ryzyk lub kategorii ryzyk nieobjętych tym prawodawstwem. Ocena bezpieczeństwa powinna uwzględniać zwykłe i dające się racjonalnie przewidzieć warunki używania produktu, a także jego właściwości, sposób prezentacji oraz kategorie konsumentów, którzy mogą go używać, ze szczególnym uwzględnieniem osób podatnych na zagrożenia, takich jak dzieci, osoby starsze i osoby z niepełnosprawnościami. Nie może więc ograniczać się wyłącznie do sprawdzenia, czy produkt działa zgodnie z instrukcją. Podczas oceny bezpieczeństwa analizuje się w szczególności:

1. Właściwości produktu
   Uwzględnia się konstrukcję, skład, parametry techniczne, opakowanie oraz instrukcje dotyczące instalacji, montażu, użytkowania, konserwacji i utylizacji. Znaczenie mają również interakcje z innymi przedmiotami, jeżeli można przewidzieć ich wspólne używanie.
2. Sposób prezentacji i oznakowanie
   Ocenie podlegają sposób prezentacji i oznakowanie produktu, ostrzeżenia, instrukcje bezpiecznego używania oraz pozostałe informacje przekazywane konsumentowi. Istotny może być również wygląd produktu, zwłaszcza gdy przedmiot niebędący żywnością przypomina żywność albo może być szczególnie atrakcyjny dla dzieci.
3. Kategorie konsumentów szczególnie podatnych na zagrożenia
   Analiza powinna uwzględniać między innymi dzieci, seniorów i osoby z niepełnosprawnościami. Samo umieszczenie ogólnego ostrzeżenia na opakowaniu nie zapewnia im wyższego poziomu ochrony. Ostrzeżenie nie może zastępować bezpiecznej konstrukcji produktu, jeśli ryzyko da się wyeliminować już na etapie projektowania lub wytwarzania.
4. Właściwości cyberbezpieczeństwa
   Jeżeli wymaga tego charakter produktu, ocena obejmuje również właściwości cyberbezpieczeństwa chroniące przed wpływami zewnętrznymi, w tym ingerencją osób trzecich lub utratą połączenia.
5. Ewoluujące, uczące się i predykcyjne funkcje produktu
   Pod uwagę bierze się także takie funkcje produktu. GPSR nie wprowadza odrębnej, uniwersalnej certyfikacji cyberbezpieczeństwa, ale wymaga uwzględnienia ryzyka cyfrowego, jeśli może ono wpływać na bezpieczeństwo produktu.

Jakie obowiązki nakłada rozporządzenie GPSR?

Zakres obowiązków podmiotów gospodarczych zależy od ich roli. Producent odpowiada za projekt, analizę ryzyka i dokumentację. Importer kontroluje produkt sprowadzany spoza UE, natomiast dystrybutor sprawdza między innymi oznakowanie oraz dostępność wymaganych instrukcji.

Jakie obowiązki ma producent?

Producent musi zapewnić, że wprowadzany przez niego produkt jest bezpieczny. Z tym obowiązkiem wiąże się kilka konkretnych działań.

1. Przeprowadzenie analizy ryzyka i sporządzenie dokumentacji technicznej
   W przypadku produktów objętych obowiązkami producenta wynikającymi z GPSR przed wprowadzeniem produktu do obrotu producent przeprowadza wewnętrzną analizę ryzyka i sporządza dokumentację techniczną. Dokumentacja zawiera co najmniej ogólny opis produktu oraz jego zasadnicze właściwości istotne dla oceny bezpieczeństwa. Jeżeli jest to odpowiednie ze względu na możliwe ryzyka związane z produktem, należy w niej uwzględnić również analizę tych ryzyk, zastosowane rozwiązania służące ich wyeliminowaniu lub ograniczeniu oraz, stosownie do przypadku, informacje o normach lub innych rozwiązaniach wykorzystanych do spełnienia ogólnego wymagania bezpieczeństwa. Producent zapewnia aktualność dokumentacji i przechowuje ją do dyspozycji organów nadzoru rynku przez 10 lat od wprowadzenia produktu do obrotu. Zasady te nie mają zastosowania na podstawie GPSR do produktów podlegających szczególnym wymaganiom unijnego prawodawstwa harmonizacyjnego. W przypadku takich produktów obowiązki dotyczące analizy ryzyka, dokumentacji technicznej oraz okresu jej przechowywania ustala się na podstawie właściwych przepisów sektorowych mających zastosowanie do danego produktu.
2. Zapewnienie możliwości identyfikacji produktu
   Na produkcie trzeba umieścić numer typu, partii, serii lub inny element umożliwiający jego identyfikację. Jeżeli wielkość albo charakter produktu na to nie pozwala, identyfikatory mogą znaleźć się na opakowaniu lub w dokumencie dołączonym do produktu.
3. Podanie danych producenta
   W odniesieniu do produktów, do których mają zastosowanie obowiązki producenta określone w GPSR, producent podaje swoje imię i nazwisko lub nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy oraz swój adres pocztowy i elektroniczny. Jeżeli adres pojedynczego punktu kontaktowego różni się od adresu producenta, należy podać również adres pocztowy lub elektroniczny tego punktu. Informacje te umieszcza się na produkcie, a jeżeli nie jest to możliwe – na opakowaniu lub w dokumencie dołączonym do produktu.
4. Dołączenie instrukcji i informacji dotyczących bezpieczeństwa
   W przypadku produktów objętych tym obowiązkiem producent zapewnia dołączenie jasnych instrukcji i informacji dotyczących bezpieczeństwa. Jeżeli produkt jest udostępniany na rynku w Polsce, instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa muszą być sporządzone w języku polskim. Nie trzeba ich dołączać, jeżeli produkt może być używany bezpiecznie i zgodnie z zamierzeniem producenta bez takich instrukcji i informacji.
5. Zapewnienie możliwości zgłaszania skarg i problemów
   Producent udostępnia konsumentom kanały do składania skarg oraz zgłaszania wypadków lub problemów związanych z bezpieczeństwem produktu i bada skargi oraz informacje o wypadkach dotyczące bezpieczeństwa produktów, w odniesieniu do których podniesiono zarzut, że są niebezpieczne. Dane osobowe w rejestrze skarg można przechowywać wyłącznie w zakresie niezbędnym do rozpatrzenia sprawy i nie dłużej niż przez pięć lat od ich wprowadzenia.

Czy producent może wyznaczyć przedstawiciela?

Możliwe jest wyznaczenie upoważnionego przedstawiciela mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Unii Europejskiej. W tym celu należy udzielić pisemnego upoważnienia określającego powierzone zadania.

Upoważnienie musi umożliwiać przedstawicielowi co najmniej:

• przekazywanie organowi nadzoru rynku, na jego uzasadnione żądanie, wszelkich informacji i dokumentów niezbędnych do wykazania bezpieczeństwa produktu, w języku urzędowym zrozumiałym dla tego organu,
• informowanie producenta, jeżeli zostanie stwierdzone lub istnieją powody, by przypuszczać, że produkt jest niebezpieczny,
• przekazywanie właściwym organom krajowym za pośrednictwem Safety Business Gateway informacji o działaniach podjętych w celu wyeliminowania ryzyka stwarzanego przez produkty objęte upoważnieniem, jeżeli informacje te nie zostały już przekazane przez producenta lub na jego polecenie,
• współpracę z właściwymi organami, na ich żądanie, w działaniach służących skutecznemu wyeliminowaniu takiego ryzyka.

Zadania wykonuje się w zakresie określonym w otrzymanym upoważnieniu. Na żądanie organów nadzoru rynku należy przekazać im kopię upoważnienia.

Wyznaczenie przedstawiciela nie powoduje przeniesienia na niego odpowiedzialności producenta za zapewnienie, aby produkt został zaprojektowany i wytworzony zgodnie z ogólnym wymaganiem bezpieczeństwa, ani odpowiedzialności producenta za wykonanie obowiązków dotyczących wewnętrznej analizy ryzyka i dokumentacji technicznej.

Jakie obowiązki ma importer?

W przypadku produktów, do których mają zastosowanie obowiązki producenta i importera określone w GPSR, przed wprowadzeniem produktu do obrotu importer powinien upewnić się, że produkt spełnia ogólne wymaganie bezpieczeństwa oraz że producent:

• przeprowadził wewnętrzną analizę ryzyka i sporządził wymaganą dokumentację techniczną,
• umieścił na produkcie wymagane informacje umożliwiające jego identyfikację, a jeżeli nie jest to możliwe – zamieścił je na opakowaniu lub w dokumencie dołączonym do produktu,
• podał wymagane dane identyfikacyjne i kontaktowe.

W przypadku produktów objętych unijnym prawodawstwem harmonizacyjnym część obowiązków określa się na podstawie właściwych przepisów sektorowych, jednak nadal mają do nich zastosowanie te obowiązki wynikające z GPSR, które nie zostały wyłączone ze względu na objęcie produktu szczególnymi regulacjami unijnymi.

Importer umieszcza również własne dane, w tym adres pocztowy i elektroniczny. Jeżeli importer, na podstawie posiadanych informacji, stwierdzi lub ma powody, by przypuszczać, że produkt nie spełnia ogólnego wymagania bezpieczeństwa, nie może wprowadzić go do obrotu do czasu zapewnienia zgodności. Tak samo należy postąpić, jeżeli producent nie wykonał wymaganych obowiązków dotyczących analizy ryzyka i dokumentacji technicznej, identyfikacji produktu lub swoich danych identyfikacyjnych i kontaktowych. Jeżeli produkt jest niebezpieczny, importer musi ponadto natychmiast poinformować producenta. Musi również zapewnić poinformowanie organów nadzoru rynku za pośrednictwem Safety Business Gateway.

Jakie obowiązki ma dystrybutor?

Przed udostępnieniem produktu na rynku należy zweryfikować, czy producent oraz, w stosownych przypadkach, importer spełnili wymagania dotyczące:

• identyfikacji produktu,
• wymaganych danych kontaktowych,
• instrukcji,
• informacji dotyczących bezpieczeństwa.

Jeżeli na podstawie posiadanych informacji stwierdzi się lub istnieją powody, by przypuszczać, że produkt nie spełnia ogólnego wymagania bezpieczeństwa lub odpowiednich wymagań dotyczących identyfikacji, danych kontaktowych, instrukcji lub informacji dotyczących bezpieczeństwa, nie można udostępnić go na rynku, dopóki nie zostanie zapewniona jego zgodność.

Dopóki produkt pozostaje pod odpowiedzialnością dystrybutora, należy zapewnić, aby warunki przechowywania i transportu nie zagrażały zgodności produktu z wymaganiami.

Jeżeli na podstawie posiadanych informacji stwierdzi się lub istnieją powody, by przypuszczać, że produkt, który już udostępniono na rynku, jest niebezpieczny lub nie spełnia odpowiednich wymagań, należy:

• natychmiast poinformować producenta lub importera, stosownie do przypadku,
• zapewnić podjęcie niezbędnych działań naprawczych,
• zapewnić natychmiastowe poinformowanie za pośrednictwem Safety Business Gateway organów nadzoru rynku państw członkowskich, w których produkt został udostępniony na rynku, przekazując dostępne odpowiednie informacje o ryzyku dla zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów, liczbie produktów objętych problemem oraz już podjętych działaniach naprawczych.

Realizacja tych obowiązków wymaga sprawnego przepływu informacji w całym łańcuchu dostaw.

Jakie wymagania GPSR obowiązują w sprzedaży internetowej?

Rozporządzenie GPSR obowiązuje zarówno w sprzedaży stacjonarnej, jak i w e-commerce. Produkt oferowany online uznaje się za udostępniany na rynku, jeżeli oferta jest skierowana do konsumentów w UE. Mogą o tym świadczyć między innymi dostępne wersje językowe, waluta, możliwość wysyłki oraz inne elementy wskazujące na kierowanie sprzedaży do danego państwa członkowskiego.

W ofercie sprzedaży na odległość trzeba jasno i w widocznym miejscu przedstawić minimalne informacje dotyczące bezpieczeństwa oraz identyfikacji produktu. Samo umieszczenie tych danych na fizycznym opakowaniu nie wystarcza do spełnienia obowiązków związanych z treścią oferty internetowej.

Co zrobić po wykryciu niebezpiecznego produktu?

Jeżeli zostanie uznane lub istnieją powody, by przypuszczać, że wprowadzony produkt jest niebezpieczny, należy natychmiast podjąć odpowiednie działania naprawcze.

1. Podjęcie działań naprawczych
   W zależności od rodzaju ryzyka może to oznaczać doprowadzenie produktu do zgodności, wstrzymanie jego udostępniania, wycofanie z obrotu lub odzyskanie od konsumentów.
2. Poinformowanie konsumentów i właściwych organów
   Jeżeli produkt wprowadzony do obrotu okaże się niebezpieczny lub istnieją powody, by przypuszczać, że jest niebezpieczny, należy natychmiast wykonać właściwe obowiązki informacyjne, w tym przekazać wymagane informacje organom nadzoru rynku za pośrednictwem Safety Business Gateway. Możliwych do zidentyfikowania konsumentów, których dotyczy zagrożenie, należy bez zbędnej zwłoki bezpośrednio poinformować o odzyskaniu produktu lub ostrzeżeniu dotyczącym bezpieczeństwa. Informacje o niebezpiecznych produktach mogą następnie zostać udostępnione publicznie, w tym za pośrednictwem portalu Safety Gate.
3. Bezpośrednie przekazanie ostrzeżenia, jeżeli można ustalić nabywców
   Jeżeli można ustalić nabywców, posiadane dane osobowe należy wykorzystać do bezpośredniego przekazania ostrzeżenia lub informacji o odzyskaniu produktu. GPSR nie uchyla ani nie zmienia ogólnych zasad RODO. Przetwarzanie danych osobowych w celu realizacji prawnego obowiązku informowania o niebezpiecznych produktach musi być celowe, proporcjonalne i odpowiednio opisane w informacji o prywatności.
4. Rozpowszechnienie zawiadomienia innymi kanałami
   Jeżeli nie można bezpośrednio skontaktować się ze wszystkimi konsumentami, których dotyczy odzyskanie produktu lub ostrzeżenie dotyczące bezpieczeństwa, należy przekazać taką informację również za pomocą innych odpowiednich kanałów, zapewniając jej jak najszerszy zasięg. W zależności od dostępności można wykorzystać w szczególności stronę internetową przedsiębiorstwa, media społecznościowe, biuletyny i punkty sprzedaży detalicznej, a w stosownych przypadkach także środki masowego przekazu i inne kanały komunikacyjne. Informacje przekazywane w ten sposób muszą być dostępne dla osób z niepełnosprawnościami. Jeżeli informacja o odzyskaniu produktu jest przekazywana konsumentom w formie pisemnej, musi mieć formę zawiadomienia o odzyskaniu produktu, które między innymi jasno opisuje zagrożenie i nie zawiera elementów mogących łagodzić postrzeganie ryzyka przez konsumentów.
5. Zapewnienie konsumentowi odpowiedniego środka ochrony prawnej
   W przypadku odzyskania produktu ze względów bezpieczeństwa konsumentowi należy zaoferować skuteczny, nieodpłatny i terminowy środek ochrony prawnej.

Konsument powinien mieć do wyboru co najmniej dwie z trzech możliwości:

• naprawę produktu,
• zastąpienie go bezpiecznym produktem tego samego typu oraz o co najmniej takiej samej wartości i jakości,
• odpowiedni zwrot wartości produktu w kwocie nie niższej niż zapłacona cena.

Wyjątkowo można zaoferować tylko jeden środek ochrony prawnej. Jest to dopuszczalne, jeżeli pozostałe rozwiązania są niemożliwe albo wiązałyby się z nieproporcjonalnymi kosztami w porównaniu z proponowanym rozwiązaniem. Przy ocenie należy uwzględnić wszystkie okoliczności. W szczególności trzeba wziąć pod uwagę możliwość zapewnienia alternatywnego rozwiązania bez znaczących niedogodności dla konsumenta. Jeżeli naprawa lub wymiana nie zostaną zakończone w rozsądnym czasie i bez znaczących niedogodności dla konsumenta, konsument zawsze ma prawo do zwrotu pieniędzy za produkt.

Przykład 1. Wadliwa ładowarka sprzedawana online

Importer elektroniki otrzymał kilka zgłoszeń dotyczących przegrzewania się ładowarki podczas nocnego ładowania. Produkt był sprzedawany we własnym sklepie internetowym i na dwóch platformach handlowych, a część klientów kupiła go w ramach promocji przedświątecznej. Firma wstrzymała sprzedaż, zgłosiła zagrożenie przez Safety Business Gateway i wykorzystała dane zamówień, aby poinformować nabywców o odzyskaniu produktu.

Przykład 2. Brak danych osoby odpowiedzialnej

Sklep internetowy zamówił partię akcesoriów domowych bezpośrednio od producenta spoza UE. Na opakowaniu znajdowały się dane fabryki, ale nie wskazano osoby odpowiedzialnej mającej siedzibę w Unii, a dokumentacja produktu była niepełna. Sprzedawca nie powinien udostępniać tej partii konsumentom do czasu uzupełnienia wymagań dotyczących identyfikowalności i bezpieczeństwa produktu.

Jakie kary grożą za naruszenie GPSR?

Rozporządzenie GPSR nie określa jednej wysokości kar obowiązującej w całej Unii. Zobowiązuje państwa członkowskie do ustanowienia sankcji, które powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Od 3 stycznia 2026 roku w Polsce obowiązuje ustawa o nadzorze nad ogólnym bezpieczeństwem produktów. W zależności od rodzaju naruszenia mogą zostać nałożone między innymi następujące administracyjne kary pieniężne:

• do 1 000 000 zł na producenta, który wprowadza do obrotu produkt niezgodny z ogólnym wymaganiem bezpieczeństwa,
• do 1 000 000 zł na importera, który mimo że na podstawie posiadanych informacji stwierdza lub ma powody przypuszczać, że produkt jest niezgodny z ogólnym wymaganiem bezpieczeństwa, wprowadza go do obrotu,
• do 500 000 zł na dystrybutora, który mimo że na podstawie posiadanych informacji stwierdza lub ma powody przypuszczać, że produkt jest niezgodny z ogólnym wymaganiem bezpieczeństwa, udostępnia go na rynku,
• do 1 000 000 zł za określone naruszenia obowiązków przez dostawcę internetowej platformy handlowej.

Inne uchybienia, dotyczące między innymi dokumentacji, informacji, współpracy z organem lub oznakowania, podlegają odrębnym maksymalnym karom.

Przy wymierzaniu administracyjnych kar pieniężnych uwzględnia się między innymi:

• wagę i okoliczności naruszenia,
• liczbę produktów niebezpiecznych lub niezgodnych z GPSR,
• potrzebę ochrony życia lub zdrowia,
• czas trwania naruszenia,
• częstotliwość wcześniejszego niedopełniania obowiązku albo naruszania zakazu tego samego rodzaju,
• osiągniętą korzyść majątkową,
• dobrowolne działania zmierzające do usunięcia skutków naruszenia,
• współpracę strony z organem.

W przypadku części kar stosuje się węższy katalog przesłanek. Bierze się wtedy pod uwagę wagę i okoliczności naruszenia, częstotliwość naruszeń tego samego rodzaju oraz współpracę strony z organem podczas kontroli. Nieprzestrzeganie GPSR może więc prowadzić nie tylko do nałożenia kary finansowej, lecz także do wycofania produktu, odzyskania go od konsumentów, usunięcia ofert oraz poniesienia kosztów całej akcji naprawczej.

Podsumowanie

Rozporządzenie GPSR określa zasady ogólnego bezpieczeństwa produktów konsumenckich udostępnianych na rynku Unii Europejskiej. Od 13 grudnia 2024 roku stosuje się je zarówno w sprzedaży stacjonarnej, jak i internetowej. Obejmuje ono między innymi produkty nowe, używane, naprawione i odnowione, z uwzględnieniem przewidzianych w przepisach wyłączeń.

Zgodność z GPSR wymaga stosowania obowiązków właściwych dla danego produktu i roli przedsiębiorcy w łańcuchu dostaw. Mogą one obejmować między innymi ocenę bezpieczeństwa, dokumentację, prawidłową identyfikację produktu, wymagane informacje dla konsumentów oraz działania podejmowane w razie wykrycia zagrożenia. W przypadku produktów objętych unijnym prawodawstwem harmonizacyjnym zakres obowiązków należy ustalać również na podstawie właściwych przepisów dotyczących danego produktu.

Źródła:

1. https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2023/988/oj?locale=pl
2. https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX%3A02023R0988-20260529
3. https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=LEGISSUM%3A4670517
4. https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=OJ%3AC_202506233
5. https://commission.europa.eu/document/download/a281b150-19fd-44f9-bef8-c6018f9c4792_en?filename=new_general_product_safety_regulation_-_factsheet.pdf
6. https://eli.gov.pl/eli/DU/2025/1826/ogl